Firma używa systemu AI wysokiego ryzyka - obowiązki z art. 26 AI Act
Udostępnij na:
Spis treści
AI Act - Zakazane praktyki i systemy wysokiego ryzyka
Firma używa systemu AI wysokiego ryzyka - obowiązki z art. 26 AI Act
W skrócie
Firma kupiła system z obszaru załącznika III, np. do oceny zdolności kredytowej albo oceny pracowników, i pyta o obowiązki podmiotu stosującego z art. 26 AI Act (rozporządzenie (UE) 2024/1689, akt w sprawie sztucznej inteligencji).
Art. 26 wymaga m.in. używania systemu według instrukcji, nadzoru człowieka przez osoby z kompetencjami, monitorowania, przechowywania logów co najmniej sześć miesięcy i informowania pracowników oraz osób objętych decyzjami. Stosuje się go od 2 grudnia 2027 r. (załącznik III) albo od 2 sierpnia 2028 r. (sekcja A załącznika I).
Wyznacz właściciela systemu, spisz procedury nadzoru i zgłaszania, skonfiguruj przechowywanie logów i przeszkol osoby nadzorujące przed datą stosowania. Umowę z dostawcą i ocenę skutków dla ochrony danych (DPIA) załatw już teraz.
Obowiązki podmiotu stosującego dotyczą firmy, która nie tworzy systemu, tylko go używa: pożyczkodawcy z systemem oceny zdolności kredytowej, pracodawcy z narzędziem oceny wydajności, szkoły z systemem oceniania testów. Zarząd i compliance pytają, czego wymaga art. 26 AI Act, od kiedy i czego potrzebują od dostawcy. Art. 26 omawiamy ustęp po ustępie.
Jak to wygląda w praktyce
Katowicki pożyczkodawca konsumencki wdraża kupiony system oceny zdolności kredytowej klientów. Dostawca przekazał instrukcję obsługi, a zarząd pyta, kto w firmie odpowiada za system, co zrobić, gdy wyniki zaczną odbiegać od normy, jak długo trzymać logi i czy klienta trzeba informować o udziale AI w decyzji. Dział ryzyka pyta, czym jego obowiązki różnią się od obowiązków dostawcy.
Co mówią przepisy
Art. 26 AI Act, którego Digital Omnibus (rozporządzenie (UE) 2026/1744) nie zmienił, nakłada na podmiot stosujący system AI wysokiego ryzyka:
ust. 1 środki techniczne i organizacyjne, żeby system był używany zgodnie z instrukcją obsługi,
ust. 2-3 nadzór człowieka powierzony osobom, które mają niezbędne kompetencje, przeszkolenie, uprawnienia i wsparcie, przy swobodzie organizacji własnych zasobów,
ust. 4 adekwatność i reprezentatywność danych wejściowych w zakresie, w jakim firma je kontroluje,
ust. 5 monitorowanie działania według instrukcji, a przy ryzyku poinformowanie bez zbędnej zwłoki dostawcy lub dystrybutora i organu nadzoru rynku oraz zawieszenie użycia. Poważny incydent zgłasza się natychmiast: najpierw dostawcy, potem importerowi lub dystrybutorowi i organom,
ust. 6 przechowywanie automatycznie generowanych logów, które firma kontroluje, przez okres stosowny do przeznaczenia, nie krótszy niż sześć miesięcy, o ile prawo, zwłaszcza o ochronie danych, nie stanowi inaczej,
ust. 7 poinformowanie przedstawicieli pracowników i pracowników przed użyciem systemu w miejscu pracy,
ust. 8 rejestrację w bazie UE tylko dla organów publicznych i instytucji Unii, a według art. 49 ust. 3 także działających w ich imieniu (system z załącznika III rejestruje dostawca, art. 49 ust. 1),
ust. 9 wykorzystanie informacji od dostawcy przy ocenie skutków dla ochrony danych (DPIA) z art. 35 RODO (rozporządzenie (UE) 2016/679),
ust. 11 informowanie osób fizycznych, że w decyzjach ich dotyczących wykorzystuje się system z załącznika III,
ust. 12 współpracę z właściwymi organami.
Ust. 10 dotyczy zdalnej identyfikacji biometrycznej w postępowaniach karnych. Instytucje finansowe objęte unijnymi wymogami zarządzania wewnętrznego spełniają obowiązek monitorowania przez te wymogi i prowadzą logi w dokumentacji wymaganej przepisami o usługach finansowych (ust. 5 i 6, akapity drugie).
Art. 26 należy do sekcji 3 rozdziału III. Do systemów z załącznika III stosuje się go od 2 grudnia 2027 r., a do systemów z sekcji A załącznika I od 2 sierpnia 2028 r. (art. 113 lit. c, art. 2 ust. 2). Do systemu wprowadzonego do obrotu lub oddanego do użytku przed datą stosowania rozdziału III rozporządzenie, poza zakazami z art. 5, stosuje się tylko wtedy, gdy później zmieni się istotnie jego projekt (art. 111 ust. 2). Systemy przeznaczone dla organów publicznych muszą jednak być zgodne do 2 sierpnia 2030 r. Rozdział III ma kilka dat, a przepis nie mówi wprost, którą przyjąć, więc to kwestia sporna.
Za naruszenie art. 26 grozi kara do 15 000 000 EUR albo 3% rocznego światowego obrotu, według kwoty wyższej (art. 99 ust. 4 lit. e). Dla MŚP (małych i średnich przedsiębiorstw) i małych spółek o średniej kapitalizacji liczy się kwota niższa (art. 99 ust. 6 i 6a). Organem nadzoru rynku jest w Polsce co do zasady KRiBSI (Komisja Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji), która nakłada kary. Przy instytucjach finansowych art. 74 ust. 6 wskazuje organ nadzoru finansowego, a ust. 7 pozwala wyznaczyć inny organ. Ustawa o systemach sztucznej inteligencji przewiduje tylko współpracę KRiBSI z Komisją Nadzoru Finansowego i nie powołuje ust. 7, co pozostaje niejasne. Przy ocenie zdolności kredytowej, ubezpieczeniach na życie i zdrowotnych oraz u podmiotów prawa publicznego i prywatnych świadczących usługi publiczne dochodzi ocena skutków dla praw podstawowych (FRIA) z art. 27.
Co zrobić krok po kroku
Wyznacz właściciela systemu. Zarząd decyzją wskazuje osobę odpowiedzialną za system, np. dyrektora ryzyka, i osoby sprawujące nadzór człowieka, z prawem do pominięcia wyniku systemu i wstrzymania jego użycia.
Zbierz od dostawcy instrukcję i dane. Zakupy wpisują do umowy dostęp do instrukcji obsługi, informacji z art. 13 potrzebnych do DPIA, logów i kanału zgłaszania incydentów. Ustal też, kiedy pierwszy egzemplarz danego rodzaju i modelu systemu wprowadzono do obrotu lub oddano do użytku, bo od tego zależy art. 111 ust. 2 (motyw 39 rozporządzenia 2026/1744).
Spisz procedurę użycia i nadzoru. Właściciel systemu opisuje, kto i jak korzysta z wyników, jakie dane wejściowe są dopuszczone i jak sprawdza się ich reprezentatywność, kiedy człowiek weryfikuje wynik i jak przebiega zawieszenie użycia.
Skonfiguruj przechowywanie logów. IT ustala, które logi firma kontroluje, gdzie są przechowywane i przez jaki okres, co najmniej sześć miesięcy, a okres uzgadnia z inspektorem ochrony danych.
Ustal ścieżkę zgłoszeń. Procedura wskazuje, kto informuje dostawcę i organ nadzoru rynku o ryzyku, w jakiej kolejności zgłasza się poważny incydent i kto współpracuje z KRiBSI. Terminy zgłoszeń opisujemy w poście o poważnym incydencie z systemem AI.
Przygotuj komunikaty. HR przygotowuje informację dla przedstawicieli pracowników i pracowników przed wdrożeniem systemu w miejscu pracy, a obsługa klienta klauzulę dla osób, wobec których system wspiera decyzje, z informacją o prawie do wyjaśnienia (art. 86).
Przeszkol osoby nadzorujące. Szkolenie obejmuje możliwości i ograniczenia systemu, ryzyko nadmiernego polegania na wyniku, interpretację wyników oraz decyzję o pominięciu lub odwróceniu wyniku, czyli elementy, które system ma umożliwiać według art. 14 ust. 4. Rejestr szkoleń zawiera daty i nazwiska. Środki wspierające kompetencje w zakresie AI opisujemy w poście o szkoleniu pracowników z AI według art. 4.
Jak sprawdzić, że sprawa jest załatwiona
Przed datą stosowania art. 26 teczka każdego systemu wysokiego ryzyka powinna zawierać:
decyzję o właścicielu i osobach nadzorujących,
procedurę użycia, nadzoru i zgłoszeń,
umowę z dostawcą z dostępem do instrukcji i logów,
konfigurację przechowywania logów,
pismo do przedstawicieli pracowników, gdy system działa w miejscu pracy,
klauzulę dla osób objętych decyzjami,
DPIA i rejestr szkoleń osób nadzorujących.
Umowę i DPIA warto mieć już teraz, bo RODO obowiązuje niezależnie od dat AI Act. Do kontroli KRiBSI, co do zasady zdalnej (art. 49 ust. 3 polskiej ustawy), przygotuj też wyciąg z logów i notatki z zawieszeń lub zgłoszeń, jeśli do nich doszło.
Podstawa prawna i źródła
art. 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 (AI Act) w brzmieniu po zmianach z rozporządzenia (UE) 2026/1744 (źródło)
art. 2 ust. 2, art. 13, art. 14 ust. 4, art. 27, art. 49, art. 74 ust. 6 i 7, art. 86, art. 99 ust. 4, 6 i 6a, art. 111 ust. 2 i art. 113 lit. c AI Act
rozporządzenie (UE) 2026/1744, art. 1 pkt 39 i 40 oraz motyw 39 (art. 111 ust. 2 i daty dla systemów wysokiego ryzyka) (źródło)
art. 35 RODO, rozporządzenie (UE) 2016/679 (źródło)
art. 5, 20, 49 i 104 ustawy z dnia 3 lipca 2026 r. o systemach sztucznej inteligencji (Dz.U. 2026 poz. 1003) (źródło)
Stan prawny na 3 listopada 2026 r.: AI Act w brzmieniu po zmianach z rozporządzenia 2026/1744 i ustawa o systemach sztucznej inteligencji (Dz.U. 2026 poz. 1003). Wytyczne oraz pytania i odpowiedzi Komisji Europejskiej nie są źródłem prawa, ale pokazują, jak Komisja odczytuje przepisy. W sprawach spornych decyzję warto oprzeć na opinii prawnika albo na opinii indywidualnej KRiBSI.
JSystems oferuje kompleksowe szkolenia z compliance AI: "Gotowość na AI ACT", "AI Governance dla kadry zarządzającej" oraz "ISO/IEC 42001 - wdrożenie AIMS". Prowadzone przez eksperta z wieloletnim doświadczeniem w regulacjach technologicznych.
Czy klienta trzeba informować, że decyzję wspiera system AI wysokiego ryzyka?
Tak. Od 2 grudnia 2027 r. podmiot stosujący system wysokiego ryzyka z załącznika III, który podejmuje decyzje dotyczące osób fizycznych lub uczestniczy w ich podejmowaniu, informuje te osoby, że wykorzystuje się wobec nich taki system (art. 26 ust. 11 AI Act). Osoba objęta decyzją może też w określonych sytuacjach żądać wyjaśnienia roli systemu (art. 86).
Jak długo trzeba przechowywać logi systemu AI wysokiego ryzyka?
Art. 26 ust. 6 AI Act wymaga przechowywania logów, które firma kontroluje, przez okres stosowny do przeznaczenia systemu, nie krótszy niż sześć miesięcy. Inne przepisy, zwłaszcza o ochronie danych osobowych, mogą stanowić inaczej, dlatego okres warto uzgodnić z inspektorem ochrony danych.
Jaka kara grozi za niewykonanie obowiązków z art. 26?
Do 15 000 000 EUR albo do 3% całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku obrotowego, według kwoty wyższej (art. 99 ust. 4 lit. e AI Act). Dla MŚP i małych spółek o średniej kapitalizacji liczy się kwota niższa. W Polsce kary co do zasady nakłada Komisja Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji, a przy instytucjach finansowych właściwość organu pozostaje niejasna (art. 74 ust. 6 i 7).
Czy system kupiony przed 2 grudnia 2027 r. też podlega art. 26?
Art. 111 ust. 2 AI Act stanowi, że do systemów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku przed datą stosowania rozdziału III rozporządzenie stosuje się tylko po istotnej zmianie ich projektu. Systemy dla organów publicznych muszą jednak być zgodne do 2 sierpnia 2030 r. Według motywu 39 rozporządzenia (UE) 2026/1744 liczy się data wprowadzenia do obrotu lub oddania do użytku pierwszego egzemplarza danego rodzaju i modelu, a nie data zakupu. Przepis nie wskazuje wprost, którą z dat rozdziału III przyjąć, więc procedury warto przygotować niezależnie od daty zakupu.
Komentarze (0)
Brak komentarzy...