Blog JSystems - uwalniamy wiedzę!

Szukaj

Claude Code

Subagenci w Claude Code - jak budować zespoły agentów

W skrócie

  • Chcesz podzielić pracę między wyspecjalizowanych agentów (osobny od testów, osobny od bezpieczeństwa), ale nie wiesz, jak ich zdefiniować w Claude Code.
  • Claude Code obsługuje subagentów - wyspecjalizowane osobowości opisane w plikach Markdown, z własnym kontekstem, własnym zestawem narzędzi i opcjonalnie własnym modelem.
  • Rozwiązanie: utwórz pliki w katalogu .claude/agents/ z nagłówkiem YAML (name, description, tools, model) i treścią-instrukcją, a potem deleguj do nich zadania.

Subagenci to sposób, w jaki Claude Code, oficjalne narzędzie CLI od Anthropic, pozwala zbudować mały zespół wyspecjalizowanych pomocników. Zamiast jednej ogólnej sesji, która robi wszystko, definiujesz osobne role: recenzenta bezpieczeństwa, specjalistę od testów, agenta czytającego dokumentację. Każdy działa we własnym kontekście i z własnym zestawem narzędzi, a wyniki wraca do głównej rozmowy. Pokazujemy, jak ich zdefiniować i uruchomić.

Jak to wygląda w praktyce

Pracujesz w jednej sesji i zauważasz, że główna rozmowa robi się zaśmiecona: wyniki wyszukiwania, logi, treść dziesiątek plików mieszają się z właściwym zadaniem. Do tego chciałbyś, żeby pewne czynności zawsze wykonywał pomocnik o zawężonych uprawnieniach - na przykład agent od zapytań do bazy, który ma prawo tylko czytać. W pojedynczej, ogólnej sesji trudno to wymusić i łatwo przekroczyć okno kontekstu.

Dlaczego Claude Code tak działa

Subagent to delegowany pracownik wewnątrz jednej sesji, który wykonuje zadanie poboczne we własnym, osobnym kontekście i zwraca podsumowanie. Dzięki temu główna rozmowa nie zapełnia się materiałem, do którego i tak nie wrócisz. Każdy subagent ma swój zestaw dozwolonych narzędzi, więc możesz go ograniczyć do tego, co naprawdę potrzebne - to podnosi bezpieczeństwo i skupienie.

Definicja subagenta to zwykły plik Markdown z nagłówkiem YAML. Umieszczony w .claude/agents/ w projekcie jest widoczny tylko w tym repozytorium, a w ~/.claude/agents/ - dla wszystkich Twoich projektów. W nagłówku podajesz nazwę, opis (na jego podstawie Claude decyduje, kiedy delegować), listę narzędzi oraz opcjonalnie model. Reszta pliku to instrukcja systemowa dla tej roli.

Jak to rozwiązać krok po kroku

  1. Utwórz katalog na agentów: .claude/agents/ w repozytorium (dla całego zespołu) albo ~/.claude/agents/ (dla siebie, we wszystkich projektach).
  2. Dodaj pierwszy plik, na przykład .claude/agents/security-reviewer.md, i zacznij od nagłówka YAML między liniami ---: pola name, description, tools (np. Read, Grep, Glob, Bash) oraz model (np. opus albo sonnet).
  3. W polu description napisz jasno, do czego agent służy i kiedy go używać - to po tym opisie Claude Code sam zdecyduje, czy delegować mu zadanie. Im konkretniej, tym trafniej.
  4. Pod nagłówkiem wpisz właściwą instrukcję roli, na przykład: Jesteś starszym inżynierem bezpieczeństwa. Przejrzyj kod pod kątem podatności na wstrzyknięcia, błędów autoryzacji i sekretów w repozytorium. Podawaj numery linii i propozycje poprawek.
  5. Zawęź narzędzia do minimum. Agent od czytania dokumentacji nie potrzebuje prawa zapisu; agentowi od zapytań do bazy daj tylko Bash i dołóż hook, który blokuje operacje modyfikujące. Mniej uprawnień to mniejsze ryzyko.
  6. Uruchom agenta. Możesz poprosić wprost: Użyj subagenta do przeglądu tego kodu pod kątem bezpieczeństwa. Listę i konfigurację agentów obejrzysz też komendą /agents w sesji.
  7. Zbuduj z tego zespół: dodaj kolejne pliki (tester, refaktoryzator, badacz), a Claude Code będzie delegował do właściwej roli. Do zadań mechanicznych na wielu plikach rozważ w nagłówku isolation: worktree, żeby agent pracował w osobnym drzewie roboczym gita.

Jak sprawdzić, że zadziałało

Wpisz w sesji /agents - Twój nowy subagent powinien znaleźć się na liście z poprawną nazwą i opisem. Następnie zleć zadanie pasujące do jego roli i sprawdź w podsumowaniu, że wykonał je subagent (Claude Code raportuje delegację i zwraca zwięzły wynik zamiast wysypywać cały materiał do głównej rozmowy). Jeśli ograniczyłeś narzędzia, spróbuj zlecić agentowi czynność spoza jego zakresu - nie powinien mieć do niej dostępu.

Wróć do listy: 100 najczęstszych problemów z Claude Code

Szkolenie Claude Code - od zera do zespołu agentów AI, prowadzi Łukasz Matuszewski (JSystems)

Szkolenie Claude Code - od zera do zespołu agentów AI -->

Szkolenie Claude Code - od zera do zespołu agentów AI

Tryb planowania, tryby uprawnień, komendy, MCP, hooki i systemy multi-agent - wszystko na żywym kodzie podczas trzydniowego szkolenia. Prowadzi Łukasz Matuszewski. Szkolenie ma terminy gwarantowane - odbędzie się niezależnie od liczby zgłoszeń.

Sprawdź szkolenie Claude Code

To szkolenie może być dofinansowane dla Ciebie z KFS lub BUR.

★★★★★Średnia ocena naszych szkoleń w Google: 5/5

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie zapisuje się definicje subagentów w Claude Code?
Subagentów definiujesz w plikach Markdown w katalogu .claude/agents/ wewnątrz repozytorium, gdy mają być widoczne dla całego zespołu, albo w ~/.claude/agents/, gdy chcesz mieć je dostępne we wszystkich swoich projektach. Każdy plik to jeden subagent z nagłówkiem YAML i instrukcją.
Co musi zawierać nagłówek YAML subagenta?
W nagłówku między liniami z trzema myślnikami podajesz co najmniej name oraz description, a zwykle też tools z listą dozwolonych narzędzi i opcjonalnie model. Opis jest ważny, bo na jego podstawie Claude Code decyduje, kiedy oddać zadanie temu subagentowi. Pod nagłówkiem umieszczasz właściwą instrukcję roli.
Jak Claude Code wie, którego subagenta użyć?
Claude Code dobiera subagenta na podstawie pola description w jego definicji, dopasowując je do zadania, które realizujesz. Możesz też wskazać agenta wprost, prosząc na przykład o użycie subagenta do przeglądu bezpieczeństwa. Listę dostępnych subagentów i ich konfigurację obejrzysz komendą /agents.
Czy subagent może mieć własny zestaw narzędzi i model?
Tak, w nagłówku definicji ustawiasz pole tools z listą narzędzi, do których agent ma dostęp, oraz opcjonalnie model, na którym ma działać. Dzięki temu recenzent bezpieczeństwa może korzystać z mocniejszego modelu, a agent tylko do czytania dokumentacji dostaje ograniczone uprawnienia bez prawa zapisu.

Komentarze (0)

Musisz być zalogowany by móc dodać komentarz. Zaloguj się przez Google

Brak komentarzy...