Blog JSystems - uwalniamy wiedzę!

Szukaj

Claude Code

Claude Code nie zna mojego projektu - jak skonfigurować CLAUDE.md

W skrócie

  • Claude Code traktuje Twój projekt jak obcy - nie zna konwencji, komend buildów ani struktury katalogów, więc przy każdym zadaniu zgaduje od zera.
  • Model nie ma trwałej pamięci między sesjami: dostaje tylko to, co jest w kontekście, a projektowej wiedzy nie ma tam nikt poza Tobą.
  • Rozwiązanie to plik CLAUDE.md w katalogu projektu, który Claude Code wczytuje automatycznie na starcie każdej sesji - opisz w nim projekt raz, a masz go w każdej rozmowie.

Odpalasz Claude Code w swoim repozytorium, prosisz o drobną zmianę, a asystent zaczyna od pytań: jak uruchamia się testy, gdzie jest kod źródłowy, jakiego menedżera pakietów używacie. Za każdym razem to samo, choć odpowiedzi się nie zmieniają. To nie jest wada - to brak konfiguracji. Claude Code ma jeden, prosty mechanizm, który raz uzupełniony sprawia, że model zna Twój projekt od pierwszej wiadomości: plik CLAUDE.md.

Jak to wygląda w praktyce

Objawy są charakterystyczne. Prosisz o dodanie testu, a Claude proponuje pytest, choć projekt stoi na Jest. Każesz zbudować aplikację, a asystent zgaduje polecenie zamiast użyć Waszego skryptu z package.json. Wskazujesz komponent po nazwie, a model przez chwilę przeszukuje repozytorium, zamiast wiedzieć, że wszystkie komponenty leżą w jednym katalogu. Przy większym monorepo bywa gorzej: Claude edytuje plik w niewłaściwym pakiecie, bo nie wie, że każdy pakiet ma własną konfigurację. Wspólny mianownik: asystent działa poprawnie, ale bez znajomości reguł, które dla Waszego zespołu są oczywiste. Efekt to ciągłe powtarzanie tego samego kontekstu i drobne pomyłki wynikające ze zgadywania.

Dlaczego Claude Code tak działa

Model językowy nie ma trwałej pamięci między sesjami. Kiedy zamykasz Claude Code i otwierasz go następnego dnia, zaczyna z czystą kartą - widzi tylko to, co trafi do jego kontekstu podczas bieżącej rozmowy. Sam kod potrafi przeczytać dopiero, gdy o to poprosi narzędziami, a projektowych konwencji ("u nas commity po angielsku", "nigdy nie ruszaj katalogu legacy") nie da się wyczytać z plików. Dlatego Anthropic wbudował mechanizm pamięci projektowej: przy starcie sesji Claude Code automatycznie szuka pliku o nazwie CLAUDE.md i wczytuje jego treść na początek kontekstu. To Twoja tablica ogłoszeń dla asystenta - wszystko, co tam napiszesz, model ma pod ręką od pierwszej wiadomości, bez proszenia i bez zgadywania. Plik jest zwykłym Markdownem, więc czyta się go też człowiekowi, i można go trzymać w repozytorium, żeby cały zespół korzystał z tej samej wiedzy.

Jak to rozwiązać krok po kroku

  1. W katalogu głównym projektu uruchom Claude Code i wpisz komendę /init. Asystent przejrzy repozytorium i wygeneruje wstępny CLAUDE.md z opisem struktury, języka i typowych poleceń. To najszybszy start - potem tylko poprawiasz.
  2. Otwórz wygenerowany plik i opisz w nim to, czego model nie wyczyta z kodu: jak uruchomić build i testy (konkretne polecenia), gdzie leży kod źródłowy, jakiego menedżera pakietów i jakiej wersji języka używacie.
  3. Dodaj konwencje zespołu: styl commitów, zasady formatowania, katalogi, których nie wolno ruszać, oraz preferencje w rodzaju "używamy async zamiast callbacków". Pisz krótko i konkretnie - to nie dokumentacja, tylko instrukcje.
  4. Trzymaj CLAUDE.md zwięzły. Cała jego treść ląduje w kontekście każdej sesji, więc długi plik zjada tokeny i rozmywa najważniejsze reguły. Zamiast wklejać całą dokumentację, odsyłaj do plików: "szczegóły API w docs/api.md".
  5. Jeśli masz osobiste preferencje, których nie chcesz narzucać zespołowi (np. "tłumacz mi po polsku"), wpisz je do pliku ~/.claude/CLAUDE.md - to pamięć użytkownika, działająca we wszystkich Twoich projektach. Projektowy CLAUDE.md commituj do repozytorium, żeby korzystali z niego wszyscy.
  6. Aktualizuj plik na bieżąco. Gdy zauważysz, że Claude znów zgaduje coś, co powinien wiedzieć, dopisz to. W trakcie sesji możesz szybko dodać regułę, zaczynając wiadomość od znaku # - Claude Code zaproponuje zapisanie jej do pamięci.

Jak sprawdzić, że zadziałało

Sprawdzian jest prosty. Zamknij sesję i uruchom Claude Code od nowa w tym samym katalogu, a potem wydaj polecenie, które wcześniej wywoływało pytania - na przykład "uruchom testy". Jeśli asystent od razu użyje Waszego polecenia zamiast pytać, jak to zrobić, pamięć działa. Możesz też wpisać komendę /memory, która pokazuje, które pliki pamięci zostały wczytane i pozwala je otworzyć do edycji. Jeśli CLAUDE.md nie pojawia się na tej liście, upewnij się, że plik leży w katalogu, z którego startujesz sesję (albo w jego katalogu nadrzędnym - Claude Code przeszukuje drzewo w górę). Ostateczny dowód to znikające pytania: dobrze napisany plik sprawia, że asystent przestaje prosić o kontekst, który już zna.

Wroc do listy: 100 najczestszych problemow z Claude Code

Szkolenie Claude Code - od zera do zespołu agentów AI, prowadzi Łukasz Matuszewski (JSystems)

Szkolenie Claude Code - od zera do zespołu agentów AI -->

Szkolenie Claude Code - od zera do zespołu agentów AI

Tryb planowania, tryby uprawnień, komendy, MCP, hooki i systemy multi-agent - wszystko na żywym kodzie podczas trzydniowego szkolenia. Prowadzi Łukasz Matuszewski. Szkolenie ma terminy gwarantowane - odbędzie się niezależnie od liczby zgłoszeń.

Sprawdź szkolenie Claude Code

To szkolenie może być dofinansowane dla Ciebie z KFS lub BUR.

★★★★★Średnia ocena naszych szkoleń w Google: 5/5

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie Claude Code szuka pliku CLAUDE.md?
Claude Code na starcie sesji szuka pliku CLAUDE.md w katalogu, z którego go uruchamiasz, oraz w katalogach nadrzednych - przeszukuje drzewo w gore. Osobiste preferencje mozna trzymac w pliku ~/.claude/CLAUDE.md, wspolnym dla wszystkich Twoich projektow.
Czy musze pisac CLAUDE.md od zera?
Nie - najszybciej uruchomic komende /init w katalogu projektu, ktora przejrzy repozytorium i wygeneruje wstepny CLAUDE.md z opisem struktury, jezyka i typowych polecen. Potem tylko poprawiasz i uzupelniasz plik o konwencje zespolu, ktorych model nie wyczyta z kodu.
Czy CLAUDE.md warto commitowac do repozytorium?
Tak, projektowy CLAUDE.md warto trzymac w repozytorium, zeby caly zespol korzystal z tej samej wiedzy o projekcie. Osobiste preferencje, ktorych nie chcesz narzucac innym, lepiej wpisac do pliku pamieci uzytkownika w katalogu ~/.claude, ktory dziala tylko u Ciebie.
Jak sprawdzic, ktore pliki pamieci Claude Code wczytal?
Wpisz w sesji komende /memory - pokaze ona, ktore pliki pamieci zostaly wczytane, i pozwoli otworzyc je do edycji. Jesli Twojego CLAUDE.md nie ma na liscie, prawdopodobnie lezy poza katalogiem sesji i jego katalogami nadrzednymi, wiec przenies go we wlasciwe miejsce.

Komentarze (0)

Musisz być zalogowany by móc dodać komentarz. Zaloguj się przez Google

Brak komentarzy...