Copilot Studio a uprawnienia - jak zbudować agenta, który ich nie łamie

Microsoft 365 Copilot

Copilot Studio a uprawnienia - jak zbudować agenta, który ich nie łamie

W skrócie

Boisz się, że agent zbudowany w Copilot Studio pokaże pracownikom dokumenty, których nie powinni widzieć, albo wykona operacje z cudzymi uprawnieniami. To słuszna ostrożność, ale w większości wypadków niepotrzebny strach - pod warunkiem, że wiesz, jak agent traktuje dostępy. Ten materiał jest dla osób, które udostępniają agenta szerzej niż sobie i chcą mieć pewność, że nie otwierają przy okazji zastrzeżonych treści.

Jak to wygląda w praktyce

Obawa wygląda tak: masz agenta kadr osadzonego na witrynie z dokumentami, do których nie każdy ma dostęp, i chcesz udostępnić go całej firmie. Pojawia się pytanie, czy udostępnienie agenta oznacza, że każdy nagle zobaczy przez niego poufne pliki. Drugi objaw dotyczy akcji: agent zapisuje wniosek albo coś zakłada i nie wiadomo, czyimi uprawnieniami to robi - swoimi czy osoby rozmawiającej. Typowy przykład: pracownik pyta agenta o politykę, do której jego dział nie ma wglądu, i chcesz wiedzieć, czy agent to obejdzie, czy uszanuje kontrolę dostępu.

Zobacz też: Szkolenie Agenci Microsoft Copilot i Copilot Studio

Dlaczego Copilot tak robi

Kluczowa zasada bezpieczeństwa: agent respektuje uprawnienia. Nawet jeśli osadzisz go na witrynie z poufnymi dokumentami, konkretnemu użytkownikowi pokaże tylko to, do czego ta osoba i tak ma dostęp w Microsoft 365. Agent nie obchodzi kontroli dostępu, tylko z niej korzysta - dlatego udostępnienie agenta całej firmie nie oznacza, że każdy zobaczy zastrzeżone treści. Przy akcjach dochodzi drugi element: tryb uwierzytelniania narzędzia. Przy ustawieniu Użytkownik akcja wykonuje się w imieniu osoby rozmawiającej z agentem i z jej uprawnieniami, więc nie da się przez agenta zrobić czegoś, do czego dana osoba i tak nie ma prawa. To dlatego uprawnienia działają nawet po szerokim udostępnieniu.

Jak to rozwiązać krok po kroku

1. Osadzaj agenta na wlasciwie zabezpieczonych zrodlach. Skoro agent i tak respektuje uprawnienia SharePoint, zadbaj, zeby to uprawnienia na witrynie odzwierciedlaly, kto ma widziec co.
2. Zawężaj wiedzę do jednej biblioteki, która naprawdę ma być dostępna. Podpięcie całej witryny firmowej zwiększa ryzyko, że agent sięgnie do czegoś przypadkowego.
3. Przy narzędziach ustaw tryb uwierzytelniania na Użytkownik, żeby akcja wykonała się z uprawnieniami osoby rozmawiającej, a nie z szerszymi.
4. Przy akcjach zapisujacych dodaj potwierdzenie czlowieka: w instrukcji zapisz, zeby agent pokazal podsumowanie i wywolal narzedzie dopiero po akceptacji.
5. Zacznij od małej grupy pilotażowej. Sprawdź na realnych osobach z różnymi dostępami, czy każdy widzi tylko swoje, i dopiero potem rozszerz udostępnienie.
6. Rozdziel publikację od udostępnienia. Publikacja bez udostępnienia nie daje nikomu dostępu, a udostępnić można dopiero to, co opublikowane.

Jak sprawdzić, że zadziałało

Najlepszy dowód to test z drugiego konta. Poproś osobę, która w SharePoint nie ma dostępu do danej biblioteki, żeby zapytała agenta o dokument z tej biblioteki - agent nie powinien go pokazać, bo respektuje jej uprawnienia. Równolegle sprawdź, czy tuż po podpięciu źródła brak danych to nie kwestia indeksowania: odczekaj kilka minut. Przy akcji zapisującej sprawdź, czy agent najpierw prosi o zgodę na każdą operację łącznika i pokazuje podsumowanie przed zapisem. Jeśli osoby bez dostępu nie widzą zastrzeżonych treści, a akcje wymagają potwierdzenia, agent nie łamie uprawnień.

Wróć do listy: 213 najczęstszych pytań i problemów związanych z Microsoft 365 Copilot